หัดเป็นนักหลบเสียบ้าง อย่าเอาแต่เป็นนักรบอย่างเดียว

ถาม : บางครั้งเวลาใช้มรณานุสติแล้วผมกดโทสะไม่อยู่ สองสามวันก่อนผมโกรธมาก ถ้าเราตายไปตอนนี้..?

ตอบ : ไม่ต้องห่วง ลงนรกแน่นอน..!

ถาม : ทุกครั้งเอาอยู่ แต่ครั้งนี้คิดว่าเรายังไม่ตาย ขอก่อน ขอโกรธก่อน มีวิธีแนะนำไหมครับ ?

ตอบ : มี..อย่าให้อารมณ์ถึงที่สุด รีบเผ่นออกจากสถานการณ์นั้นก่อน นึกถึงที่ หลวงปู่หล้า วัดภูจ้อก้อ ท่านบอกว่า หัดเป็นนักหลบเสียบ้าง อย่าเอาแต่เป็นนักรบอย่างเดียว สถานการณ์ที่รบแล้วตายอย่างเดียวแล้วยังรบอยู่ เขาเรียกว่า โง่..! ชัดไหม ?

เราไม่ยอมออกจากเหตุการณ์ก็ต้องระเบิดอารมณ์จนได้ สมัยก่อนตอนที่อาตมาสู้กับพวกนี้อยู่ อาตมาไม่เกรงใจใครหรอก ถ้าพูดกันไม่รู้เรื่อง ทำให้เกิดโทสะ ก็จะหันหลังเดินหนีไปเลย ใครจะว่าเสียมารยาทก็ช่างหัวมัน ต้องเอากำลังใจของตัวเองไว้ก่อน ยังดีนะที่คุณยังคิดถึงมรณานุสติได้ ถ้าเป็นอาตมาสมัยก่อนไม่เสียเวลาคิดหรอก ลงมือไปแล้ว..!


สนทนากับพระครูธรรมธรเล็ก สุธมฺมปญฺโญ
เก็บตกจากบ้านวิริยบารมี ต้นเดือนมิถุนายน ๒๕๕๔
ที่มา : http://board.palungjit.com/f61/หัดเป็นนักหลบเสียบ้าง-อย่าเอาแต่เป็นนักรบอย่างเดียว-300660.html

พิจารณาอสุภ-ปฏิกูลสัญญา

- ผ่าศพ 1 : http://youtu.be/hKLS7syn-BE
- ผ่าศพ 2  : http://youtu.be/hyt5ntW8T7s
- เผาศพ : http://www.youtube.com/watch?v=H8jPTfzy85o&feature=related
- พิธีศพธิเบต 1 : http://www.youtube.com/watch?v=2m0PQo7UgqQ&feature=related
- พิธีศพธิเบต 2-1 : http://www.youtube.com/watch?v=Gu1qoalsfj0&feature=related
- พิธีศพธิเบต 2-2 : http://www.youtube.com/watch?v=5Q1IhYOtJVg&NR=1

มีสิ่งอันเป็นที่รักเป็นที่พอใจเป็นที่หวัง ก็ต้องมีความทุกข์เป็นธรรมดา

มีพราหมณ์คนหนึ่งในสมัยพระพุทธเจ้า
ทำนาจนเกือบจะเก็บเกี่ยวอยู่แล้ว
คิดว่าวันรุ่งขึ้นจะได้เก็บเกี่ยว
พอดีคืนนั้นน้ำท่วมหนัก
พัดพาเอาต้นข้าวไปหมด
นาล่ม ไม่มีเหลือเลย
ตืนเช้าขึ้นมาเขาไปดูก็
เหลือแต่ผืนนา ไม่มีต้นข้าวเลย มีความทุกข์มาก

พระพุทธเจ้าท่านเสด็จ
ปลอบว่า
“มีสิ่งอันเป็นที่รักเป็นที่พอใจเป็นที่หวัง ก็ต้องมีความทุกข์เป็นธรรมดา”

ในเวลาที่เราต้องพลัดพรากจากสิ่งอันเป็นที่รัก หรือมันพลัดพรากจากเราไป
มันก็เป็นความทุกข์อย่างนี้ “ปิยโต ชายเต โสโก ปิยโต ชายเต ภยํ ปิยโต”

ความโศกเกิดจากสิ่งอันเป็นที่รักหรือความกลัวก็จะเกิดจากสิ่งอันเป็นที่รัก

ถ้าพ้นแล้วจากสิ่งอันเป็นที่รักความโศกและความกลัวก็ไม่มี”โดย วศิน
อินทสร

ปิยโต ชายเต โสโก ปิยโต ชายเต ภยํ
ปิยโต วิปฺปมุตฺตสฺส นตฺถิ โสโก กุโต ภยํ ฯ


ที่ใดมีรัก ที่นั้นมีความเศร้าโศก ที่ใดมีรัก ที่นั้นมีภัย
เมือไม่มีความรักเสียแล้ว ความเศร้าโศกและภัยก็ไม่มี.


ที่มา : www.tourwat.com