เจาะใจ - จุดจบ สู่จุดเริ่มต้น
พื้นที่ชีวิต - วิจัยชีวิต (3)
พื้นที่ชีวิต - วิจัยชีวิต (2)
พื้นที่ชีวิต - วิจัยชีวิต (1)

ภาพงานถวายเพลิงหลวงปู่เนย สมจิตฺโต 25-27 พ.ค. 2555 (2)
http://www.watpa.com/board_detail.asp?board_id=3839

ภาพงานถวายเพลิงหลวงปู่เนย สมจิตฺโต 25-27 พ.ค. 2555 (1)

http://www.watpa.com/board_detail.asp?board_id=3838

Dhammada News : ขอเชิญร่วมบุญถวายผ้าไตร จีวรเป็นพุทธบูชา ในพิธีอุปสมบทหมู่ในวันที่ 29 ก.ค.55 ณ วัดสุนันทวนาราม


ขอเชิญร่วมบุญถวายผ้าไตร จีวรเป็นพุทธบูชา สำหรับพระภิกษุ สามเณร ในพิธีอุปสมบทหมู่ในวันที่ 29 กรกฎาคม 2555 ณ วัดสุนันทวนาราม จ.กาญจนบุรี สามารถร่วมบุญได้ที่
ชื่อบัญชี วัดสุนันทวนาราม
บัญชีออมทรัพย์
ธนาคาร กสิกรไทย สาขาย่อยแม็กแวลู่ พัฒนาการ
… เลขที่บัญชี 081-2-77792-0
—
ทางวัดจะนำปัจจัยดังกล่าวไปใช้สำหรับจัดเตรียม “ผ้าไตรจีวร” ที่มีสีที่ถูกต้อง (วัดป่า) สามารถสอบถามข้อมูลเพิ่มเติมได้ที่
คุณปุ๊ก หรือ คุณรัตน์ เจ้าหน้าที่ มูลนิธิมายาโคตมี โทร 02-368-3991
คุณโต้ง ที่ 082-449-0222

แหล่งที่มา : http://www.dhammada.net/2012/07/05/15778/

งานศพออกแบบได้

การตายในทัศนะของพระพุทธศาสนา หมายถึง การดับของสังขารทั้งปวงของมนุษย์และสัตว์ ไม่ว่ากายสังขาร คือลมหายใจเข้าออกก็ดับไป ความตรึก ความตรองก็ดับไป ความกำหนดได้ หมายรู้ ความรู้สึกก็หมดไป อายุก็สิ้นไออุ่น คือ ไฟที่เกิดแต่กรรมก็สงบ ตา หู จมูก ลิ้น กาย ก็แตกสลายไป

พิธีกรรมการจัดการกับความตายที่เกิดขึ้นสะท้อนให้เห็นถึงการผสมผสานความเชื่อ ความพยายามของมนุษย์ที่จะเชื่อมโยงระหว่างโลกที่ตัวเองรู้จักกับโลกที่มีความลึกลับที่เจือด้วยความหวาดกลัวจากความไม่รู้ ดังนั้นความตายจึงมิใช่จุดสิ้นสุดของชีวิตแต่ยังเป็นจุดเริ่มต้นของสิ่งใหม่ในอีกสภาวะหนึ่งโดยมีจุดหมายร่วมกันคือปรารถนาให้ผู้ที่จากไปมีความสุข

ท่ามกลางความสูญเสียจากการตาย พุทธศาสนาสอนให้เผชิญความจริงที่ไม่มีใครหนีพ้น ได้ปลงสังเวช ปล่อยวางจากความยึดมั่นถือมั่น ดำรงตนให้อยู่ในศีลในธรรมด้วยความไม่ประมาท ภูมิปัญญาโบราณอันทรงคุณค่าพยายามซึมซับหลักธรรมสอดแทรกเข้าไปในพิธีกรรมที่จัดขึ้นมาเพื่อโอบอุ้มความรู้สึกผู้ที่เหลืออยู่ที่กำลังอยู่ในช่วงเวลาของการทำใจน้อมสู่การยอมรับการจากไปของบุคคลอันเป็นที่รัก ในรูปแบบปริศนาธรรมที่แฝงกระบวนการจัดใจในแต่ละขั้นตอน

หลวงปู่เนย สมจิตฺโต ละสังขาร


พระครูวิมลสีลาภรณ์ หรือหลวงปู่เนย สมจิตฺโต วัดป่าโนนแสนคำ ต.เจริญศิลป์ อ.เจริญศิลป์ จ.สกลนคร ละขันธ์แล้ว เมื่อเวลา 16.32น.วานนี้ สิริรวมอายุ 75ปี 55 พรรษา
หลวงปู่เนย มีนามเดิมว่า เนย มูลสธูป เกิดเมื่อวันที่ 17ก.ย.2480 ที่บ้านกุดแห่ ต.กุดเชียงหมี อ.เลิงนกทา จ.อุบลราชธานี หรือ จ.ยโสธร ในปัจจุบัน อุปสมบทตั้งแต่อายุ 20ปี เป็นศิษย์ พระมหาเถระฝ่ายวิปัสสนาธุระอีกหลายรูปในสาย วิปัสสนาธุระซึ่งมีพระอาจารย์เสาร์ กนฺตสีโล และพระอาจารย์มั่น ภูริทตฺโต เป็นพระอาจารย์ใหญ่ อาทิ พระอาจารย์กงแก้ว ขนฺติโก พระอาจารย์บัว สิริปุณฺโณ พระอาจารย์สิงห์ทอง ปภากโร ฯลฯ หลวงปู่เนยเป็นพระสุปฏิปันโนซึ่งเป็นที่เคารพสักการะของพุทธศาสนิกชนทั่วไป แต่สุขภาพไม่แข็งแรง อาพาธหนักมาตั้งแต่ปี 2554 ก่อนจะละสังขารดังกล่าว

หลวงปู่เนย ละสังขาร - โพสต์ทูเดย์ ข่าวกทม.-ภูมิภาค

พระควัมปติเถระพระเถระ ผู้แสดงฤทธิ์หยุดกระแสน้ำ

ประวัติพระควัมปติเถระ


พระควัมปติเถระ เป็นหนึ่งในพระมหาเถระลำดับแรก ๆ ของพระพุทธเจ้า ซึ่งได้รับการบรรพชาโดยวิธีเอหิภิกขุอุปสัมปทา โดยได้รับการบวช จากพระบรมศาสดา ต่อจากพระยสเถระ ถ้าถือตามลำดับชื่อที่ปรากฏในพระบาลีท่านก็เป็นพระอรหันต์องค์ที่ ๑๐ ของโลก

พระเถระรูปนี้ ก็ได้เคยบำเพ็ญกุศลมาแล้ว ในพระพุทธเจ้าพระองค์ ก่อนๆ ได้สั่งสมบุญอันเป็นอุปนิสัยแห่งพระนิพพานไว้เป็นอันมากในภพนั้นๆ ดังนี้

พาหิยะ...ผู้ตรัสรู้เร็ว


พาหิยะเป็นพ่อค้า เดินทางค้าขายด้วยเรือสินค้าขนาดใหญ่ มีผู้คนร่วมเดินทางเป็นจำนวนมาก จนมาวันหนึ่งเกิดพายุกลางทะเลอย่างรุนแรงจนเรือล่ม ทุกคนบนเรือตายหมด แต่พาหิยะโชคดีคว้าไม้กระดานได้ แม้ต้องลอยคออยู่กลางทะเลหลายชั่วโมง แต่ก็รอดชีวิตมาได้

สมาธิภาวนา พระอาจารย์ชยสาโร

จิตก่อนเกิดและก่อนตายเป็นอย่างไร พระราชสังวรญาณ (พุธ ฐานิโย)

ท่านอาจารย์ทอง อโสโก ศิษย์องค์หนึ่งของหลวงปู่เสาร์ เล่าให้ฟังว่า มีพระองค์หนึ่ง อยู่ที่อำเภออำนาจเจริญ อุปสมบทในงานฉลองอายุของหลวงปู่เสาร์ที่วัดบูรพา เมืองอุบล เมื่อ พ.ศ. ๒๔๘๓ พออุปสมบทแล้วก็ไปจำพรรษาที่วัดบ้านสามผง อำเภอท่าอุเทน จังหวัดนครพนม แล้วก็ไปป่วยหนัก ท้องร่วง มรณภาพอยู่ที่วัดนั้น

ความตาย พระราชนิพนธ์โดย พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว

ความเอ๋ย ความตาย


สิ้นชื่อหาย เพราะไม่มี ความดีเหลือ

คือตายเน่า ตายหนอน เป็นบ่อนเบือ

น่าเหม็นเบื่อ ตายเช่นนี้ ดีอะไร

ถ้าตัวตาย ไว้ลาย ให้โลกเห็น

ก็เหมือนเป็น อยู่คู่หล้า อย่าสงสัย

ตายแต่เปลือก เยื่อในอยู่ คู่โลกไป

เป็นประโยชน์ แก่ใครใคร ไม่สิ้นเอย

เห็นกันอยู่เมื่อเช้า สายตาย

สายอยู่สุขสบาย บ่ายม้วย

บ่ายรื่นชื่นรวยราย เย็นดับ ชีพแฮ

เย็นเล่นกับลูกด้วย ค่ำม้วยอาสัญ

พื้นที่ชีวิต - แม่ชี ดร.ไพเราะ 26May11

ภาพเก่าๆของครูบาอาจารย์สายหลวงปู่มั่น (หาดูยาก)

http://www.dhammada.net/2011/05/24/9585/

พื้นที่ชีวิต - แค่รู้ว่า "คิด" 16Jun11







หัดเป็นนักหลบเสียบ้าง อย่าเอาแต่เป็นนักรบอย่างเดียว

ถาม : บางครั้งเวลาใช้มรณานุสติแล้วผมกดโทสะไม่อยู่ สองสามวันก่อนผมโกรธมาก ถ้าเราตายไปตอนนี้..?

ตอบ : ไม่ต้องห่วง ลงนรกแน่นอน..!

ถาม : ทุกครั้งเอาอยู่ แต่ครั้งนี้คิดว่าเรายังไม่ตาย ขอก่อน ขอโกรธก่อน มีวิธีแนะนำไหมครับ ?

ตอบ : มี..อย่าให้อารมณ์ถึงที่สุด รีบเผ่นออกจากสถานการณ์นั้นก่อน นึกถึงที่ หลวงปู่หล้า วัดภูจ้อก้อ ท่านบอกว่า หัดเป็นนักหลบเสียบ้าง อย่าเอาแต่เป็นนักรบอย่างเดียว สถานการณ์ที่รบแล้วตายอย่างเดียวแล้วยังรบอยู่ เขาเรียกว่า โง่..! ชัดไหม ?

เราไม่ยอมออกจากเหตุการณ์ก็ต้องระเบิดอารมณ์จนได้ สมัยก่อนตอนที่อาตมาสู้กับพวกนี้อยู่ อาตมาไม่เกรงใจใครหรอก ถ้าพูดกันไม่รู้เรื่อง ทำให้เกิดโทสะ ก็จะหันหลังเดินหนีไปเลย ใครจะว่าเสียมารยาทก็ช่างหัวมัน ต้องเอากำลังใจของตัวเองไว้ก่อน ยังดีนะที่คุณยังคิดถึงมรณานุสติได้ ถ้าเป็นอาตมาสมัยก่อนไม่เสียเวลาคิดหรอก ลงมือไปแล้ว..!


สนทนากับพระครูธรรมธรเล็ก สุธมฺมปญฺโญ
เก็บตกจากบ้านวิริยบารมี ต้นเดือนมิถุนายน ๒๕๕๔
ที่มา : http://board.palungjit.com/f61/หัดเป็นนักหลบเสียบ้าง-อย่าเอาแต่เป็นนักรบอย่างเดียว-300660.html